Έργο αγάπης. Έργο έμπνευσης & δημιουργίας. Έργο φροντίδας, κατανόησης, αλληλεγγύης. Έργο ζωής!

Έργο αγάπης. Έργο έμπνευσης & δημιουργίας. Έργο φροντίδας, κατανόησης, αλληλεγγύης.  Έργο ζωής!
Εργοθεραπεία | Λογοθεραπεία | Αχαρνές | Συμβουλευτική Γονέων | Ψυχολογική Στήριξη | Ειδική Αγωγή | Αχαρναί | Μενίδι

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ Η ΜΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ


Σε αυτό το άρθρο θα αναλύσουμε και θα εξηγήσουμε τους λόγους που δεν πρέπει ένα παιδί να διακόπτει το πρόγραμμα αποκατάστασης  όταν ακόμη δεν έχει ολοκληρώσει τις θεραπείες του. 

Πολύ συχνά παρατηρείται η διακοπή ή η μείωση των θεραπειών των παιδιών με σοβαρό αντίκτυπο στη θεραπευτική αποκατάσταση των παιδιών. 

Τι είναι αυτό όμως που κάνει τη θεραπεία τόσο σημαντική;

Το παιδί αν δεν έχει κατακτήσει και αυτοματοποιήσει τις νέες δεξιότητες που απόκτησε κατά τις θεραπευτικές του συνεδρίες συνήθως παλινδρομεί, με συνέπεια ό,τι έχει καταφέρει να το ''χάνει''. Όλο αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα όσο περνάει ο καιρός οι δυσκολίες να είναι πιο εμφανείς και το παιδί να βιώνει άγχος, άρνηση ίσως και θυμό όταν δεν τα καταφέρνει. 

Είναι σημαντικό, οι γονείς να κατανοήσουν απόλυτα τις δυσκολίες του παιδιού τους. Σε αυτό βοηθάει αρκετά η καλή συνεργασία γονέων με τους θεραπευτές του παιδιού. Οι γονείς ενισχύονται έτσι ώστε να κατανοήσουν την αξία του θεραπευτικού προγράμματος, στο οποίο οφείλουν να συμμετέχουν και οι ίδιοι. Ταυτόχρονα όσο οι γονείς αντιλαμβάνονται τη σπουδαιότητα της θεραπείας,τόσο τα παιδιά επενδύουν στη θεραπευτική σχέση.

Ανδρονίκη Μαρινέλη
Εργοθεραπεύτρια




Σε αυτό το άρθρο θα αναλύσουμε και θα εξηγήσουμε τους λόγους που δεν πρέπει ένα παιδί να διακόπτει το πρόγραμμα αποκατάστασης  όταν ακόμη δεν έχει ολοκληρώσει τις θεραπείες του. 

Πολύ συχνά παρατηρείται η διακοπή ή η μείωση των θεραπειών των παιδιών με σοβαρό αντίκτυπο στη θεραπευτική αποκατάσταση των παιδιών. 

Τι είναι αυτό όμως που κάνει τη θεραπεία τόσο σημαντική;

Το παιδί αν δεν έχει κατακτήσει και αυτοματοποιήσει τις νέες δεξιότητες που απόκτησε κατά τις θεραπευτικές του συνεδρίες συνήθως παλινδρομεί, με συνέπεια ό,τι έχει καταφέρει να το ''χάνει''. Όλο αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα όσο περνάει ο καιρός οι δυσκολίες να είναι πιο εμφανείς και το παιδί να βιώνει άγχος, άρνηση ίσως και θυμό όταν δεν τα καταφέρνει. 

Είναι σημαντικό, οι γονείς να κατανοήσουν απόλυτα τις δυσκολίες του παιδιού τους. Σε αυτό βοηθάει αρκετά η καλή συνεργασία γονέων με τους θεραπευτές του παιδιού. Οι γονείς ενισχύονται έτσι ώστε να κατανοήσουν την αξία του θεραπευτικού προγράμματος, στο οποίο οφείλουν να συμμετέχουν και οι ίδιοι. Ταυτόχρονα όσο οι γονείς αντιλαμβάνονται τη σπουδαιότητα της θεραπείας,τόσο τα παιδιά επενδύουν στη θεραπευτική σχέση.

Ανδρονίκη Μαρινέλη
Εργοθεραπεύτρια



Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Σύνδρομο Ελλειμματικής προσοχής



Πολύ τακτικά πλέον ακούμε τον όρο διάσπαση προσοχής κυρίως σε μαθητές δημοτικού. Τι είναι όμως η διάσπαση προσοχής ή αλλιώς το Σύνδρομο Ελλειμματικής προσοχής που τόσο απασχολεί γονείς και δασκάλους;
Θα δώσουμε λοιπόν ένα σύντομο ορισμό.

ΟΡΙΣΜΟΣ
Είναι ένα σύνδρομο το οποίο εμφανίζει εντοπισμό στον μετωπιαίο και πιθανά και τον ινιακό λοβό και το οποίο προσβάλλει την ικανότητα του ατόμου να παραμείνει ήρεμο με φυσιολογικού επιπέδου κινητική απόδοση και να εστιάσει ή μετατοπίσει την προσοχή του. Θα πρέπει να επηρεάζει την λειτουργικότητά του τουλάχιστον σε ένα τομέα για να θεωρηθεί πάθηση (μαθησιακή επίδοση, αυτουπηρέτηση, διαπροσωπικές σχέσεις, παιχνίδι κλπ)


Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑΚΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ 

-Πιθανή διαταραχή καταγραφής (υψηλή ή χαμηλή καταγραφή συγκεκριμένων συστημάτων)
-Πιθανή διαταραχή ρύθμισης. Εναλλαγή υπερ-υπο καταγραφών, μεταιχμιακές εκδηλώσεις
-Για την υπερκινητικότητα υπάρχει η εμπλοκή του αιθουσαιο – ιδιοδεκτικού συστήματος
-Για την διάσπαση προσοχής υπάρχει εντονότερα η εμπλοκή του οπτικού και ακουστικού συστήματος

(Αλεξάνδρου Στράτος, Προσέγγιση)

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΠΡΟΣ ΓΟΝΕΙΣ:

Αν διαπιστώσετε πως το παιδί σας δεν συγκεντρώνεται εύκολα, συχνά δείχνει να ονειροπολεί, δεν ακούει ή ξεχνά εύκολα, στο σχολείο οι δάσκαλοι επίσης παρατηρούν ότι διασπάται εύκολα η προσοχή του, δεν σημειώνει ασκήσεις, ξεχνάει βιβλία ή τετράδια καλό θα ήταν να απευθυνθείτε σε έναν έμπειρο Εργοθεραπευτή για να ξεκινήσει ένα πρόγραμμα παρέμβασης που θα βοηθήσει το παιδί σας να οριοθετηθεί και να οργανωθεί. 
Παράλληλα θα ήταν βοηθητικό ως γονείς να ξεκινήσετε συμβουλευτική ώστε να μπορέσετε να κατανοήσετε τη δυσκολία του παιδιού και να βρείτε τρόπους διαχείρισής του.
Στο κέντρο μας χρησιμοποιούμε αξιολογητικά τέστ που μας βοηθούν να εντοπίσουμε τις δυσκολίες σε μαθητές με Διάσπαση προσοχής και συγκέντρωσης και να οργανώσουμε εξειδικευμένο πρόγραμμα παρέμβασης. 

Μαρινέλη Ανδρονίκη 
Εργοθεραπεύτρια
Υπεύθυνη του κέντρου Έργο Αγάπης  



Πολύ τακτικά πλέον ακούμε τον όρο διάσπαση προσοχής κυρίως σε μαθητές δημοτικού. Τι είναι όμως η διάσπαση προσοχής ή αλλιώς το Σύνδρομο Ελλειμματικής προσοχής που τόσο απασχολεί γονείς και δασκάλους;
Θα δώσουμε λοιπόν ένα σύντομο ορισμό.

ΟΡΙΣΜΟΣ
Είναι ένα σύνδρομο το οποίο εμφανίζει εντοπισμό στον μετωπιαίο και πιθανά και τον ινιακό λοβό και το οποίο προσβάλλει την ικανότητα του ατόμου να παραμείνει ήρεμο με φυσιολογικού επιπέδου κινητική απόδοση και να εστιάσει ή μετατοπίσει την προσοχή του. Θα πρέπει να επηρεάζει την λειτουργικότητά του τουλάχιστον σε ένα τομέα για να θεωρηθεί πάθηση (μαθησιακή επίδοση, αυτουπηρέτηση, διαπροσωπικές σχέσεις, παιχνίδι κλπ)


Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑΚΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ 

-Πιθανή διαταραχή καταγραφής (υψηλή ή χαμηλή καταγραφή συγκεκριμένων συστημάτων)
-Πιθανή διαταραχή ρύθμισης. Εναλλαγή υπερ-υπο καταγραφών, μεταιχμιακές εκδηλώσεις
-Για την υπερκινητικότητα υπάρχει η εμπλοκή του αιθουσαιο – ιδιοδεκτικού συστήματος
-Για την διάσπαση προσοχής υπάρχει εντονότερα η εμπλοκή του οπτικού και ακουστικού συστήματος

(Αλεξάνδρου Στράτος, Προσέγγιση)

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΠΡΟΣ ΓΟΝΕΙΣ:

Αν διαπιστώσετε πως το παιδί σας δεν συγκεντρώνεται εύκολα, συχνά δείχνει να ονειροπολεί, δεν ακούει ή ξεχνά εύκολα, στο σχολείο οι δάσκαλοι επίσης παρατηρούν ότι διασπάται εύκολα η προσοχή του, δεν σημειώνει ασκήσεις, ξεχνάει βιβλία ή τετράδια καλό θα ήταν να απευθυνθείτε σε έναν έμπειρο Εργοθεραπευτή για να ξεκινήσει ένα πρόγραμμα παρέμβασης που θα βοηθήσει το παιδί σας να οριοθετηθεί και να οργανωθεί. 
Παράλληλα θα ήταν βοηθητικό ως γονείς να ξεκινήσετε συμβουλευτική ώστε να μπορέσετε να κατανοήσετε τη δυσκολία του παιδιού και να βρείτε τρόπους διαχείρισής του.
Στο κέντρο μας χρησιμοποιούμε αξιολογητικά τέστ που μας βοηθούν να εντοπίσουμε τις δυσκολίες σε μαθητές με Διάσπαση προσοχής και συγκέντρωσης και να οργανώσουμε εξειδικευμένο πρόγραμμα παρέμβασης. 

Μαρινέλη Ανδρονίκη 
Εργοθεραπεύτρια
Υπεύθυνη του κέντρου Έργο Αγάπης  

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΓΟΝΕΩΝ


Και τώρα γονείς!

Ένας νέος ρόλος, μια νέα ιδιότητα, κάτι καινούργιο αρχίζει. Θα είμαι κάτι το οποίο δεν έχω μάθει να είμαι. Απλά γίνομαι και καλούμαι να ανταποκριθώ με επάρκεια στον ρόλο μου. Διότι, θέλω να είμαι καλός γονιός. Άραγε, υπάρχει καλός γονιός?
Ο ρόλος του γονιού και η εμπειρία της γονεϊκότητας αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Ωστόσο, η προετοιμασία και η υποστήριξη που παρέχεται στους γονείς, από το κοινωνικό περιβάλλον και τους θεσμούς, προκειμένου να αντιμετωπίσουν ουσιαστικά αυτή την πρόκληση είναι τις περισσότερες φορές από ελλιπής έως ανύπαρκτη.
Οι γονείς βρίσκονται συχνά μόνοι στην προσπάθεια να μεγαλώσουν σωστά τα παιδιά τους. Έρχονται διαρκώς αντιμέτωποι με την πρόκληση και την ευθύνη να κάνουν επιλογές και να παίρνουν αποφάσεις οι οποίες έχουν ιδιαίτερη σημασία  για την ανάπτυξη των παιδιών τους. Υπάρχουν στιγμές που μπορεί να βιώσουν εξάντληση, αδιέξοδο, αβεβαιότητα, σύγχυση, αγωνία, άγχος, φόβο, ενοχή, κ.ά.
Η συμβουλευτική γονέων είναι η συνεργασία των γονέων με έναν ψυχοθεραπευτή με σκοπό να βοηθήσουν στην αναγνώριση και τη διαχείριση των δυσκολιών του παιδιού τους  έτσι ώστε να βελτιωθεί η ψυχοσυναισθηματική κατάσταση του παιδιού και κατά συνέπεια η συμπεριφορά του.
Τα παιδιά συνήθως δεν μπορούν να ξεπεράσουν τα προβλήματα μόνα τους. Σε κάποιες  περιπτώσεις, χρειάζεται μία εξατομικευμένη θεραπεία του ίδιου του παιδιού, με παράλληλη βοήθεια προς τους γονείς. Σε ηπιότερες περιπτώσεις, είναι πιθανό να αρκεί η συμβουλευτική γονιών για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Η συμβουλευτική μπορεί να φανεί χρήσιμη στους γονείς βοηθώντας τους να αποδεχτούν το παιδί τους και να το στηρίξουν σε μια δύσκολη φάση, δίνοντας έμφαση και σε άλλες πλευρές, της προσωπικότητας του και της ζωής του.
Είναι αυτονόητο πως όταν τα προβλήματα του παιδιού σχετίζονται άμεσα με δύσκολες οικογενειακές καταστάσεις, οι καταστάσεις αυτές θα βρεθούν στο επίκεντρο των συμβουλευτικών συνεδριών. Μέσα από τις συναντήσεις των γονιών με τον ειδικό βρίσκουμε τις αιτίες που μπορεί να προκάλεσαν ανησυχία ή αλλαγές στη συμπεριφορά του, αναγνωρίζουμε τις ανάγκες της οικογένειας και προχωράμε στην επίλυση όσων δημιούργησαν το πρόβλημα.
Παρά την ονομασία της, η συμβουλευτική δεν είναι ένα «μάθημα», ούτε μία σειρά συμβουλών. Όντως, μπορεί ο ψυχοθεραπευτής να δώσει συγκεκριμένες συμβουλές για ορισμένα θέματα, όμως αυτό αποτελεί μέρος μόνο της διαδικασίας. Στις συνεδρίες της συμβουλευτικής οι γονείς φέρνουν προς συζήτηση τα θέματα που τους απασχολούν σχετικά με το παιδί και γίνεται προσπάθεια να δοθεί ένα νόημα στη συμπεριφορά του. Ο ψυχοθεραπευτής, όντας έξω από την οικογένεια, προσφέρει συχνά μία άλλη ερμηνεία από αυτήν προς την οποία σκέφτονται οι γονείς. Αυτή η νέα «ματιά» μπορεί να ανοίξει εναλλακτικούς δρόμους θεώρησης και αντιμετώπισης του παιδιού από τους γονείς του. Αλλάζοντας στάση οι γονείς, αλλάζει και το παιδί, αφού σε κάθε οικογένεια, υπάρχει αλληλεπίδραση των μελών της.


Αγγελική Λίζα
Ψυχολόγος του Έργου Αγάπης

Και τώρα γονείς!

Ένας νέος ρόλος, μια νέα ιδιότητα, κάτι καινούργιο αρχίζει. Θα είμαι κάτι το οποίο δεν έχω μάθει να είμαι. Απλά γίνομαι και καλούμαι να ανταποκριθώ με επάρκεια στον ρόλο μου. Διότι, θέλω να είμαι καλός γονιός. Άραγε, υπάρχει καλός γονιός?
Ο ρόλος του γονιού και η εμπειρία της γονεϊκότητας αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Ωστόσο, η προετοιμασία και η υποστήριξη που παρέχεται στους γονείς, από το κοινωνικό περιβάλλον και τους θεσμούς, προκειμένου να αντιμετωπίσουν ουσιαστικά αυτή την πρόκληση είναι τις περισσότερες φορές από ελλιπής έως ανύπαρκτη.
Οι γονείς βρίσκονται συχνά μόνοι στην προσπάθεια να μεγαλώσουν σωστά τα παιδιά τους. Έρχονται διαρκώς αντιμέτωποι με την πρόκληση και την ευθύνη να κάνουν επιλογές και να παίρνουν αποφάσεις οι οποίες έχουν ιδιαίτερη σημασία  για την ανάπτυξη των παιδιών τους. Υπάρχουν στιγμές που μπορεί να βιώσουν εξάντληση, αδιέξοδο, αβεβαιότητα, σύγχυση, αγωνία, άγχος, φόβο, ενοχή, κ.ά.
Η συμβουλευτική γονέων είναι η συνεργασία των γονέων με έναν ψυχοθεραπευτή με σκοπό να βοηθήσουν στην αναγνώριση και τη διαχείριση των δυσκολιών του παιδιού τους  έτσι ώστε να βελτιωθεί η ψυχοσυναισθηματική κατάσταση του παιδιού και κατά συνέπεια η συμπεριφορά του.
Τα παιδιά συνήθως δεν μπορούν να ξεπεράσουν τα προβλήματα μόνα τους. Σε κάποιες  περιπτώσεις, χρειάζεται μία εξατομικευμένη θεραπεία του ίδιου του παιδιού, με παράλληλη βοήθεια προς τους γονείς. Σε ηπιότερες περιπτώσεις, είναι πιθανό να αρκεί η συμβουλευτική γονιών για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Η συμβουλευτική μπορεί να φανεί χρήσιμη στους γονείς βοηθώντας τους να αποδεχτούν το παιδί τους και να το στηρίξουν σε μια δύσκολη φάση, δίνοντας έμφαση και σε άλλες πλευρές, της προσωπικότητας του και της ζωής του.
Είναι αυτονόητο πως όταν τα προβλήματα του παιδιού σχετίζονται άμεσα με δύσκολες οικογενειακές καταστάσεις, οι καταστάσεις αυτές θα βρεθούν στο επίκεντρο των συμβουλευτικών συνεδριών. Μέσα από τις συναντήσεις των γονιών με τον ειδικό βρίσκουμε τις αιτίες που μπορεί να προκάλεσαν ανησυχία ή αλλαγές στη συμπεριφορά του, αναγνωρίζουμε τις ανάγκες της οικογένειας και προχωράμε στην επίλυση όσων δημιούργησαν το πρόβλημα.
Παρά την ονομασία της, η συμβουλευτική δεν είναι ένα «μάθημα», ούτε μία σειρά συμβουλών. Όντως, μπορεί ο ψυχοθεραπευτής να δώσει συγκεκριμένες συμβουλές για ορισμένα θέματα, όμως αυτό αποτελεί μέρος μόνο της διαδικασίας. Στις συνεδρίες της συμβουλευτικής οι γονείς φέρνουν προς συζήτηση τα θέματα που τους απασχολούν σχετικά με το παιδί και γίνεται προσπάθεια να δοθεί ένα νόημα στη συμπεριφορά του. Ο ψυχοθεραπευτής, όντας έξω από την οικογένεια, προσφέρει συχνά μία άλλη ερμηνεία από αυτήν προς την οποία σκέφτονται οι γονείς. Αυτή η νέα «ματιά» μπορεί να ανοίξει εναλλακτικούς δρόμους θεώρησης και αντιμετώπισης του παιδιού από τους γονείς του. Αλλάζοντας στάση οι γονείς, αλλάζει και το παιδί, αφού σε κάθε οικογένεια, υπάρχει αλληλεπίδραση των μελών της.


Αγγελική Λίζα
Ψυχολόγος του Έργου Αγάπης

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017

Τα Μπαλόνια του Θυμού



Πολλές φορές τα παιδιά αρνούνται να ακολουθήσουν κανόνες είτε στο σπίτι είτε στο σχολείο. Τους θεωρούν άδικους, βαρετούς και ότι τους έφτιαξαν οι ενήλικες για να τα τιμωρήσουν ή να τα περιορίσουν. Κάποιοι κανόνες όμως είναι σημαντικοί και πρέπει να τηρούνται γιατί παρέχουν εμπιστοσύνη, σταθερότητα και ασφάλεια.

Έχει παρατηρηθεί ότι είναι πολύ δύσκολο να βοηθήσουμε τα παιδιά να κατανοήσουν τι είναι ο θυμός και τι συμβαίνει όταν αυτός δεν εκτονώνεται σωστά. Αυτός κυρίως συμβαίνει γιατί τα παιδιά δεν μπορούν να δουν το θυμό. Μπορούν να πουν τι τους θυμώνει, αλλά εξακολουθούν να μην τον κατανοούν. Ορίζουν το θυμό ως την επιθετική συμπεριφορά που χρησιμοποιούν για να τον εκφράσουν. Προκειμένου να οπτικοποιήσουμε το θυμό παίζουμε με τα Μπαλόνια του Θυμού.
Τα παιδιά πρέπει να καταλάβουν ότι μπορούν να θυμώνουν αλλά δεν μπορούν να γίνονται επιθετικά. Με τα μπαλόνια τα παιδιά βλέπουν τι συμβαίνει όταν κρατάμε το θυμό μέσα μας και δεν τον εκτονώνουμε σωστά. Το συναίσθημα το θυμού είναι απόλυτα αποδεκτό και φυσιολογικό, τα παιδιά όμως πρέπει να διδαχτούν τη σωστή έκφρασή του.

Υλικά
Μπαλόνια
Περιγραφή

Φουσκώνουμε ή δίνουμε στο παιδί να φουσκώσει ένα μπαλόνι και το δένουμε. Εξηγούμε ότι το μπαλόνι αντιπροσωπεύει το σώα μας και ο αέρας είναι ο θυμός.
    Ρωτάμε το παιδί (αφού το μπαλόνι έχει δεθεί), «μπορεί ο αέρας να βγει έξω από το μπαλόνι;». Του ζητάμε να μας πει τι πιστεύει ότι θα γίνει αν ο θυμός (αέρας) έμενε μέσα του, όπως ο αέρας στο μπαλόνι. Ρωτάμε πώς θα μπορούσε το παιδί να σκεφτεί καθαρά αν το μπαλόνι είναι το μυαλό του και ο θυμός (αέρας) έπιανε όλο το χώρο.
        Μετά ζητάμε από το παιδί να σκάσει το μπαλόνι.
    Ρωτήστε το αν νομίζει ότι αυτός είναι ασφαλής τρόπος να βγάλει το θυμό του ή όχι και γιατί. Αν το παιδί φοβάται όταν σκάει ένα μπαλόνι, προετοιμάστε το ότι θα κάνει θόρυβο και χρησιμοποιήστε αυτό το φόβο για να του δείξετε ότι και οι άλλοι φοβούνται όταν το παιδί γίνεται επιθετικό.
    Εξηγήστε στο παιδί ότι αν το μπαλόνι ήταν άνθρωπος, το σκάσιμο του μπαλονιού θα ήταν μια επιθετική πράξη, όπως να χτυπήσουμε κάποιον ή να σπάσουμε κάτι. Ρωτήστε αν είναι καλό να εκφράζουμε το θυμό μας με αυτό τον τρόπο.
        Μετά φουσκώστε άλλο ένα μπαλόνι αλλά μην το δέσετε. Κρατήστε το από την άκρη ώστε να μη φύγει ο αέρας. Του εξηγούμε πάλι ότι το μπαλόνι είναι το σώμα και ο αέρας ο θυμός.
        Ζητάμε από το παιδί να αφήσει λίγο αέρα να βγει και να ξανακρατήσει τις άκρες σφιχτά.
    Ρωτάμε: «είναι το μπαλόνι μικρότερο; Έσκασε το μπαλόνι; Σου φαίνεται καλύτερος αυτός ο τρόπος να βγει ο θυμός; Έπαθε κάτι το μπαλόνι όταν ο θυμός βγήκε έξω;». Τονίζουμε το γεγονός ότι το μπαλόνι δεν έπαθε τίποτα αλλά και όσοι ήταν γύρω από το μπαλόνι δεν έπαθαν τίποτα.
        Το παιδί επαναλαμβάνει το τέταρτο βήμα αρκετές φορές μέχρι να φύγει όλος ο αέρας από το μπαλόνι.

Εξηγούμε μια ακόμα φορά ότι το μπαλόνι αντιπροσωπεύει το θυμό. Συζητώντας τι μας θυμώνει και βρίσκοντας τρόπους να εκφραστούμε σωστά, ο θυμός βγαίνει σιγά-σιγά και με ασφάλεια. Του θυμίζουμε ότι αν αφήσουμε το θυμό να μαζευτεί μέσα μας, μαζεύεται τόσος πολύς που κάποια στιγμή θα εκραγεί όπως το μπαλόνι και μπορεί να κάνουμε κακό στον εαυτό μας ή σε άλλους. Μετά μπορούμε να πούμε ιδέες για τη σωστή και ασφαλή έκφραση του θυμού.

Παραλλαγή: όταν τελειώσουμε, ζωγραφίζουμε ή ζητάμε από το παιδί να ζωγραφίσει ένα ουράνιο τόξο και σε κάθε άκρη γράψτε ένα γράμμα και ρωτήστε το παιδί να σας πει έναν τρόπο έκφρασης του θυμού που να αρχίζει με αυτό το γράμμα.

πηγή
http://paidikaiergotherapeia.blogspot.gr


Πολλές φορές τα παιδιά αρνούνται να ακολουθήσουν κανόνες είτε στο σπίτι είτε στο σχολείο. Τους θεωρούν άδικους, βαρετούς και ότι τους έφτιαξαν οι ενήλικες για να τα τιμωρήσουν ή να τα περιορίσουν. Κάποιοι κανόνες όμως είναι σημαντικοί και πρέπει να τηρούνται γιατί παρέχουν εμπιστοσύνη, σταθερότητα και ασφάλεια.

Έχει παρατηρηθεί ότι είναι πολύ δύσκολο να βοηθήσουμε τα παιδιά να κατανοήσουν τι είναι ο θυμός και τι συμβαίνει όταν αυτός δεν εκτονώνεται σωστά. Αυτός κυρίως συμβαίνει γιατί τα παιδιά δεν μπορούν να δουν το θυμό. Μπορούν να πουν τι τους θυμώνει, αλλά εξακολουθούν να μην τον κατανοούν. Ορίζουν το θυμό ως την επιθετική συμπεριφορά που χρησιμοποιούν για να τον εκφράσουν. Προκειμένου να οπτικοποιήσουμε το θυμό παίζουμε με τα Μπαλόνια του Θυμού.
Τα παιδιά πρέπει να καταλάβουν ότι μπορούν να θυμώνουν αλλά δεν μπορούν να γίνονται επιθετικά. Με τα μπαλόνια τα παιδιά βλέπουν τι συμβαίνει όταν κρατάμε το θυμό μέσα μας και δεν τον εκτονώνουμε σωστά. Το συναίσθημα το θυμού είναι απόλυτα αποδεκτό και φυσιολογικό, τα παιδιά όμως πρέπει να διδαχτούν τη σωστή έκφρασή του.

Υλικά
Μπαλόνια
Περιγραφή

Φουσκώνουμε ή δίνουμε στο παιδί να φουσκώσει ένα μπαλόνι και το δένουμε. Εξηγούμε ότι το μπαλόνι αντιπροσωπεύει το σώα μας και ο αέρας είναι ο θυμός.
    Ρωτάμε το παιδί (αφού το μπαλόνι έχει δεθεί), «μπορεί ο αέρας να βγει έξω από το μπαλόνι;». Του ζητάμε να μας πει τι πιστεύει ότι θα γίνει αν ο θυμός (αέρας) έμενε μέσα του, όπως ο αέρας στο μπαλόνι. Ρωτάμε πώς θα μπορούσε το παιδί να σκεφτεί καθαρά αν το μπαλόνι είναι το μυαλό του και ο θυμός (αέρας) έπιανε όλο το χώρο.
        Μετά ζητάμε από το παιδί να σκάσει το μπαλόνι.
    Ρωτήστε το αν νομίζει ότι αυτός είναι ασφαλής τρόπος να βγάλει το θυμό του ή όχι και γιατί. Αν το παιδί φοβάται όταν σκάει ένα μπαλόνι, προετοιμάστε το ότι θα κάνει θόρυβο και χρησιμοποιήστε αυτό το φόβο για να του δείξετε ότι και οι άλλοι φοβούνται όταν το παιδί γίνεται επιθετικό.
    Εξηγήστε στο παιδί ότι αν το μπαλόνι ήταν άνθρωπος, το σκάσιμο του μπαλονιού θα ήταν μια επιθετική πράξη, όπως να χτυπήσουμε κάποιον ή να σπάσουμε κάτι. Ρωτήστε αν είναι καλό να εκφράζουμε το θυμό μας με αυτό τον τρόπο.
        Μετά φουσκώστε άλλο ένα μπαλόνι αλλά μην το δέσετε. Κρατήστε το από την άκρη ώστε να μη φύγει ο αέρας. Του εξηγούμε πάλι ότι το μπαλόνι είναι το σώμα και ο αέρας ο θυμός.
        Ζητάμε από το παιδί να αφήσει λίγο αέρα να βγει και να ξανακρατήσει τις άκρες σφιχτά.
    Ρωτάμε: «είναι το μπαλόνι μικρότερο; Έσκασε το μπαλόνι; Σου φαίνεται καλύτερος αυτός ο τρόπος να βγει ο θυμός; Έπαθε κάτι το μπαλόνι όταν ο θυμός βγήκε έξω;». Τονίζουμε το γεγονός ότι το μπαλόνι δεν έπαθε τίποτα αλλά και όσοι ήταν γύρω από το μπαλόνι δεν έπαθαν τίποτα.
        Το παιδί επαναλαμβάνει το τέταρτο βήμα αρκετές φορές μέχρι να φύγει όλος ο αέρας από το μπαλόνι.

Εξηγούμε μια ακόμα φορά ότι το μπαλόνι αντιπροσωπεύει το θυμό. Συζητώντας τι μας θυμώνει και βρίσκοντας τρόπους να εκφραστούμε σωστά, ο θυμός βγαίνει σιγά-σιγά και με ασφάλεια. Του θυμίζουμε ότι αν αφήσουμε το θυμό να μαζευτεί μέσα μας, μαζεύεται τόσος πολύς που κάποια στιγμή θα εκραγεί όπως το μπαλόνι και μπορεί να κάνουμε κακό στον εαυτό μας ή σε άλλους. Μετά μπορούμε να πούμε ιδέες για τη σωστή και ασφαλή έκφραση του θυμού.

Παραλλαγή: όταν τελειώσουμε, ζωγραφίζουμε ή ζητάμε από το παιδί να ζωγραφίσει ένα ουράνιο τόξο και σε κάθε άκρη γράψτε ένα γράμμα και ρωτήστε το παιδί να σας πει έναν τρόπο έκφρασης του θυμού που να αρχίζει με αυτό το γράμμα.

πηγή
http://paidikaiergotherapeia.blogspot.gr

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΡΟΛΗΨΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΟΜΙΛΙΑΣ & ΛΟΓΟΥ



Η σημασία της πρόληψης, σε όλους τους τομείς της ζωής μας είναι τεράστια, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για την ζωή και την εξέλιξη των παιδιών μας. Για τον λόγο αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι γονείς, πότε χρειάζεται να συμβουλευτούν κάποιον ειδικό για το παιδί τους.
Παρακάτω παρουσιάζονται τα στάδια ανάπτυξης λόγου και ομιλίας, τα οποία βασίζονται στο μέσο όρο, καθώς και χρήσιμες συμβουλές προς τους γονείς για κάθε χρονολογική ηλικία. Επιπλέον παρατίθενται ορισμένες ανησυχητικές συμπεριφορές στην ανάπτυξη των παιδιών, οι οποίες θα πρέπει να κινητοποιήσουν τους γονείς να αναφερθούν άμεσα σε κάποιον ειδικό.

Στάδια Ανάπτυξης Λόγου και Ομιλίας

Ηλικία 0 – 6 μηνών
Τρομάζει με ήχους 
Αναγνωρίζει ήχους 
Εντοπίζει τον ήχο γυρνώντας το κεφάλι 
Μιμείται ήχους 
Χρησιμοποιεί ήχους ή χειρονομίες για να υποδείξει ανάγκες 
Χρησιμοποιεί διαφορετικό κλάμα για να εκφράσει διαφορετικές ανάγκες 
Χαμογελάει όταν του μιλάνε 
Ποικίλλει σε ύψος και ένταση η φωνή του (άλλες φορές είναι δυνατή ή τσιριχτή και άλλες όχι)

Συμβουλές προς τους γονείς
Μιλήστε του με ήρεμο και ζεστό τρόπο
Τραγουδήστε και γελάστε μαζί του
Εξηγήστε του τους ήχους που ακούει
Ονομάστε τα οικεία άτομα και πράγματα της καθημερινής του ζωής
Πείτε του τι κάνετε

Πότε να ζητήσετε βοήθεια από τον παιδίατρο ή τον λογοθεραπευτή
Παρατηρήστε αν το μωρό σας αντιδρά στους ήχους. Αν όχι, ελέγξτε την ακοή του
Αναζητήστε βοήθεια αν το μωρό σας, στην προσπάθεια του να επικοινωνήσει, δεν κάνει βλεμματική επαφή

Ηλικία 7-12 μηνών
Καταλαβαίνει το ναι και το όχι 
Καταλαβαίνει και αποκρίνεται στο όνομά του 
Ακούει και μιμείται περισσότερους ήχους 
Αναγνωρίζει λέξεις που σχετίζονται με συνηθισμένα αντικείμενα (π.χ. κούπα, παπούτσι)
Χρησιμοποιεί μεγάλη ποικιλία ήχων όταν μουρμουρίζει 
Μιμείται μερικούς ήχους και μελωδίες ενηλίκων 
Ακούει όταν του μιλάς 
Αρχίζει να μετατρέπει το μουρμούρισμα σε ακατάληπτη γλώσσα 
Παράγει μια ή περισσότερες λέξεις 
Χρησιμοποιεί ουσιαστικά (π.χ. μαμά, μπαμπά)
Έχει εκφραστικό λεξιλόγιο 1-3 λέξεις 
Κατανοεί απλές εντολές 

Συμβουλές προς τους γονείς
Παίξτε με τη φωνή σας, αρέσει πολύ στο μωρό : η μελωδία της ομιλίας το βοηθά να καταλάβει και να χρησιμοποιήσει τη γλώσσα πιο αποτελεσματικά 
Βοηθήστε το μωρό σας να ανακαλύψει  τη χαρά της επικοινωνίας : ενθαρρύνετε κάθε είδος αμοιβαίας αλληλεπίδρασης (το γέλιο, το χαμόγελο, το κοίταγμα, τις εκφράσεις του προσώπου κ.τ.λ.) 
Βοηθήστε το να καταλάβει ότι  «ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΟΣ»

Πότε να ζητήσετε βοήθεια από τον παιδίατρο ή τον λογοθεραπευτή
Σε αυτό το στάδιο η τηλεόραση προσφέρει ελάχιστα ερεθίσματα στο παιδί. Μην το αφήνετε να κάθεται και να βλέπει για πολλή ώρα, γιατί δεν προάγει την πραγματική επικοινωνία

Ηλικία 13-18 μηνών
Χρησιμοποιεί ηχολαλία και μη καταληπτή ομιλία 
Παραλείπει μερικά αρχικά σύμφωνα και σχεδόν όλα τα τελικά σύμφωνα 
Ακολουθεί απλές εντολές 
Αναγνωρίζει 1-3 μέρη του σώματος 
Έχει εκφραστικό λεξιλόγιο από 3 έως 20 ή περισσότερες λέξεις (κυρίως ουσιαστικά) 
Συνδυάζει χειρονομίες και λόγο 
Ονομάζει οικεία αντικείμενα

Συμβουλές προς τους γονείς
Μιλήστε του κανονικά, χρησιμοποιώντας γραμματικά σωστές προτάσεις και απλές λέξεις, αλλά όχι «μωρουδίστικα»
Δώστε του βιβλία από χαρτόνι ή ύφασμα, που είναι κατάλληλα για την ηλικία του, και συζητήστε τα μαζί του :τα σχήματα και τα χρώματα τραβούν το ενδιαφέρον του

Πότε να ζητήσετε βοήθεια από τον παιδίατρο ή τον λογοθεραπευτή
Το παιδί σταματάει να μιλάει 
Η ομιλία του παραμένει στάσιμη ή παρουσιάζει ενδείξεις ότι χειροτερεύει

Ηλικία 19-24 μηνών
Χρησιμοποιεί λέξεις πιο συχνά από ασυνάρτητη ομιλία 
Είναι 25-50% κατανοητό στους ξένους 
Αρχίζει να συνδυάζει ουσιαστικά και ρήματα 
Αρχίζει να χρησιμοποιεί αντωνυμίες 
Χρησιμοποιεί κατάλληλο χρωματισμό στη φωνή για τις ερωτήσεις 
Απαντά στην ερώτηση «τι είναι αυτό» 
Διασκεδάζει ακούγοντας ιστορίες 
Γνωρίζει 5 μέρη του σώματος 
Ονομάζει επακριβώς μερικά οικεία αντικείμενα
Χρησιμοποιεί προτάσεις με 2-3 λέξεις
Λέει το όνομά του
Ακολουθεί σύνθετες οδηγίες 

Συμβουλές προς τους γονείς
Εμπλουτίστε το λεξιλόγιο του 
Εξηγήστε του τις λέξεις που δεν καταλαβαίνει 
Επαναλάβετε τη λέξη που δε λέει σωστά, αλλά μην του ζητάτε να την επαναλαμβάνει κάθε φορά

Πότε να ζητήσετε βοήθεια από τον παιδίατρο ή τον λογοθεραπευτή
Το λεξιλόγιο του, εκτός από «μαμά» και «μπαμπά», περιλαμβάνει ελάχιστες λέξεις
Η ομιλία του είναι δυσκατάληπτη
Δε συνδυάζει 2 λέξεις για να σχηματίσει σύντομες φράσεις και προτάσεις

Ηλικία 2-3 ετών
Ο λόγος του είναι κατανοητός 
Συνεχίζει να ηχολαλεί όταν συναντά δυσκολίες στο λόγο 
Καταλαβαίνει το «ένα» και τα «πολλά» 
Εκφράζει την ανάγκη για τουαλέτα (πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά) 
Ζητάει αντικείμενα με το όνομά τους 
Δείχνει τις εικόνες σε βιβλίο ονομάζοντάς τις 
Αναγνωρίζει διάφορα μέρη του σώματος 
Ακολουθεί απλές εντολές και απαντά στις απλές ερωτήσεις 
Απολαμβάνει να ακούει μικρές ιστορίες, τραγούδια και ρυθμούς 
Κάνει ερωτήσεις με 1 ή 2 λέξεις 
Χρησιμοποιεί φράσεις 3-4 λέξεων, με Υποκείμενο-Ρήμα-Αντικείμενο 
Χρησιμοποιεί μερικές προθέσεις, άρθρα, ρήματα στον Ενεστώτα, ομαλό πληθυντικό και ανώμαλους τύπους στον Αόριστο 
Παρουσιάζει πολλαπλά γραμματικά λάθη 
Καταλαβαίνει τα περισσότερα πράγματα από αυτά που του λέγονται 
Μιλάει με δυνατή φωνή 
Χρησιμοποιεί σωστά τα φωνήεντα 
Χρησιμοποιεί σωστά σύμφωνα σε αρχική θέση 
Χρησιμοποιεί το βοηθητικό «είναι» 
Χρησιμοποιεί μερικά ομαλά ρήματα στον Αόριστο, κτητικά μορφήματα, αντωνυμίες και προστακτική 

Συμβουλές προς τους γονείς
Μάθετε στο παιδί σας πώς να λέει ιστορίες: βοηθήστε το να ξεκαθαρίσει τις σκέψεις του και τα συναισθήματα του 
Ενθαρρύνετέ το να εγκαταλείψει το μπιμπερό και την πιπίλα, εφόσον τα χρησιμοποιεί ακόμα

Πότε να ζητήσετε βοήθεια από τον παιδίατρο ή τον λογοθεραπευτή
Η ομιλία του παραμένει δυσκατάληπτη 
Χρησιμοποιεί μόνο λίγα ρήματα ή/και καθόλου άρθρα ή επίθετα 
Δεν χρησιμοποιεί πληθυντικό 
Δεν σχηματίζει απλές προτάσεις

Ηλικία 3-4 ετών
Καταλαβαίνει τη λειτουργία των αντικειμένων 
Καταλαβαίνει διαφορές στις έννοιες (σταματάω - ξεκινάω , μέσα - πάνω, μικρό -μεγάλο) 
Ακολουθεί εντολές που αποτελούνται από 2 και 3 μέρη 
Ρωτάει και απαντάει σε απλές ερωτήσεις (ποιος, τι, που, γιατί) 
Συχνά κάνει ερωτήσεις και ζητά λεπτομέρειες στις απαντήσεις 
Χρησιμοποιεί την ομιλία για να εκφράσει συναισθήματα 
Χρησιμοποιεί 4 με 5 λέξεις στις προτάσεις 
Αναγνωρίζει αντικείμενα με το όνομά τους 
Χειρίζεται επιδέξια τους ενήλικες και παρατηρεί 
Χρησιμοποιεί ρήματα και ουσιαστικά πιο συχνά 
Έχει αίσθηση του παρελθόντος και του μέλλοντος 
Ο λόγος είναι 80% καταληπτός 
Η γραμματική βελτιώνεται αν και κάποια λάθη επιμένουν 
Κατάλληλη χρήση του «είμαι» και «είναι» στις προτάσεις 
Βάζει 2 γεγονότα σε χρονολογική σειρά 
Συμμετέχει σε συζητήσεις 
Συνεπής χρήση ομαλού πληθυντικού, κτητικών αντωνυμιών και ρημάτων Αορίστου

Συμβουλές προς τους γονείς
Διαβάστε ιστορίες μαζί και διηγηθείτε τις ο ένας στον άλλο. Έτσι ενθαρρύνετε μια θετική στάση προς την ανάγνωση και το λόγο (προφορικό και γραπτό)
Τα παιδιά χρειάζονται το παράδειγμα σας: αφήστε τα να σας βλέπουν να διαβάζετε

Πότε να ζητήσετε βοήθεια από τον παιδίατρο ή τον λογοθεραπευτή
Δυσκολεύεται να αρχίσει μια πρόταση ή να επαναλάβει συλλαβές ή λέξεις 
Χρησιμοποιεί μικρές και όχι σωστά οργανωμένες προτάσεις 
Η ομιλία του δεν είναι πάντα κατανοητή 
Δε μπορεί να διηγηθεί απλά και πρόσφατα γεγονότα





Ανυφαντή Ελένη - Λογοθεραπεύτρια
του κέντρου ΄΄Εργο Αγάπης΄΄






Η σημασία της πρόληψης, σε όλους τους τομείς της ζωής μας είναι τεράστια, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για την ζωή και την εξέλιξη των παιδιών μας. Για τον λόγο αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι γονείς, πότε χρειάζεται να συμβουλευτούν κάποιον ειδικό για το παιδί τους.
Παρακάτω παρουσιάζονται τα στάδια ανάπτυξης λόγου και ομιλίας, τα οποία βασίζονται στο μέσο όρο, καθώς και χρήσιμες συμβουλές προς τους γονείς για κάθε χρονολογική ηλικία. Επιπλέον παρατίθενται ορισμένες ανησυχητικές συμπεριφορές στην ανάπτυξη των παιδιών, οι οποίες θα πρέπει να κινητοποιήσουν τους γονείς να αναφερθούν άμεσα σε κάποιον ειδικό.

Στάδια Ανάπτυξης Λόγου και Ομιλίας

Ηλικία 0 – 6 μηνών
Τρομάζει με ήχους 
Αναγνωρίζει ήχους 
Εντοπίζει τον ήχο γυρνώντας το κεφάλι 
Μιμείται ήχους 
Χρησιμοποιεί ήχους ή χειρονομίες για να υποδείξει ανάγκες 
Χρησιμοποιεί διαφορετικό κλάμα για να εκφράσει διαφορετικές ανάγκες 
Χαμογελάει όταν του μιλάνε 
Ποικίλλει σε ύψος και ένταση η φωνή του (άλλες φορές είναι δυνατή ή τσιριχτή και άλλες όχι)

Συμβουλές προς τους γονείς
Μιλήστε του με ήρεμο και ζεστό τρόπο
Τραγουδήστε και γελάστε μαζί του
Εξηγήστε του τους ήχους που ακούει
Ονομάστε τα οικεία άτομα και πράγματα της καθημερινής του ζωής
Πείτε του τι κάνετε

Πότε να ζητήσετε βοήθεια από τον παιδίατρο ή τον λογοθεραπευτή
Παρατηρήστε αν το μωρό σας αντιδρά στους ήχους. Αν όχι, ελέγξτε την ακοή του
Αναζητήστε βοήθεια αν το μωρό σας, στην προσπάθεια του να επικοινωνήσει, δεν κάνει βλεμματική επαφή

Ηλικία 7-12 μηνών
Καταλαβαίνει το ναι και το όχι 
Καταλαβαίνει και αποκρίνεται στο όνομά του 
Ακούει και μιμείται περισσότερους ήχους 
Αναγνωρίζει λέξεις που σχετίζονται με συνηθισμένα αντικείμενα (π.χ. κούπα, παπούτσι)
Χρησιμοποιεί μεγάλη ποικιλία ήχων όταν μουρμουρίζει 
Μιμείται μερικούς ήχους και μελωδίες ενηλίκων 
Ακούει όταν του μιλάς 
Αρχίζει να μετατρέπει το μουρμούρισμα σε ακατάληπτη γλώσσα 
Παράγει μια ή περισσότερες λέξεις 
Χρησιμοποιεί ουσιαστικά (π.χ. μαμά, μπαμπά)
Έχει εκφραστικό λεξιλόγιο 1-3 λέξεις 
Κατανοεί απλές εντολές 

Συμβουλές προς τους γονείς
Παίξτε με τη φωνή σας, αρέσει πολύ στο μωρό : η μελωδία της ομιλίας το βοηθά να καταλάβει και να χρησιμοποιήσει τη γλώσσα πιο αποτελεσματικά 
Βοηθήστε το μωρό σας να ανακαλύψει  τη χαρά της επικοινωνίας : ενθαρρύνετε κάθε είδος αμοιβαίας αλληλεπίδρασης (το γέλιο, το χαμόγελο, το κοίταγμα, τις εκφράσεις του προσώπου κ.τ.λ.) 
Βοηθήστε το να καταλάβει ότι  «ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΟΣ»

Πότε να ζητήσετε βοήθεια από τον παιδίατρο ή τον λογοθεραπευτή
Σε αυτό το στάδιο η τηλεόραση προσφέρει ελάχιστα ερεθίσματα στο παιδί. Μην το αφήνετε να κάθεται και να βλέπει για πολλή ώρα, γιατί δεν προάγει την πραγματική επικοινωνία

Ηλικία 13-18 μηνών
Χρησιμοποιεί ηχολαλία και μη καταληπτή ομιλία 
Παραλείπει μερικά αρχικά σύμφωνα και σχεδόν όλα τα τελικά σύμφωνα 
Ακολουθεί απλές εντολές 
Αναγνωρίζει 1-3 μέρη του σώματος 
Έχει εκφραστικό λεξιλόγιο από 3 έως 20 ή περισσότερες λέξεις (κυρίως ουσιαστικά) 
Συνδυάζει χειρονομίες και λόγο 
Ονομάζει οικεία αντικείμενα

Συμβουλές προς τους γονείς
Μιλήστε του κανονικά, χρησιμοποιώντας γραμματικά σωστές προτάσεις και απλές λέξεις, αλλά όχι «μωρουδίστικα»
Δώστε του βιβλία από χαρτόνι ή ύφασμα, που είναι κατάλληλα για την ηλικία του, και συζητήστε τα μαζί του :τα σχήματα και τα χρώματα τραβούν το ενδιαφέρον του

Πότε να ζητήσετε βοήθεια από τον παιδίατρο ή τον λογοθεραπευτή
Το παιδί σταματάει να μιλάει 
Η ομιλία του παραμένει στάσιμη ή παρουσιάζει ενδείξεις ότι χειροτερεύει

Ηλικία 19-24 μηνών
Χρησιμοποιεί λέξεις πιο συχνά από ασυνάρτητη ομιλία 
Είναι 25-50% κατανοητό στους ξένους 
Αρχίζει να συνδυάζει ουσιαστικά και ρήματα 
Αρχίζει να χρησιμοποιεί αντωνυμίες 
Χρησιμοποιεί κατάλληλο χρωματισμό στη φωνή για τις ερωτήσεις 
Απαντά στην ερώτηση «τι είναι αυτό» 
Διασκεδάζει ακούγοντας ιστορίες 
Γνωρίζει 5 μέρη του σώματος 
Ονομάζει επακριβώς μερικά οικεία αντικείμενα
Χρησιμοποιεί προτάσεις με 2-3 λέξεις
Λέει το όνομά του
Ακολουθεί σύνθετες οδηγίες 

Συμβουλές προς τους γονείς
Εμπλουτίστε το λεξιλόγιο του 
Εξηγήστε του τις λέξεις που δεν καταλαβαίνει 
Επαναλάβετε τη λέξη που δε λέει σωστά, αλλά μην του ζητάτε να την επαναλαμβάνει κάθε φορά

Πότε να ζητήσετε βοήθεια από τον παιδίατρο ή τον λογοθεραπευτή
Το λεξιλόγιο του, εκτός από «μαμά» και «μπαμπά», περιλαμβάνει ελάχιστες λέξεις
Η ομιλία του είναι δυσκατάληπτη
Δε συνδυάζει 2 λέξεις για να σχηματίσει σύντομες φράσεις και προτάσεις

Ηλικία 2-3 ετών
Ο λόγος του είναι κατανοητός 
Συνεχίζει να ηχολαλεί όταν συναντά δυσκολίες στο λόγο 
Καταλαβαίνει το «ένα» και τα «πολλά» 
Εκφράζει την ανάγκη για τουαλέτα (πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά) 
Ζητάει αντικείμενα με το όνομά τους 
Δείχνει τις εικόνες σε βιβλίο ονομάζοντάς τις 
Αναγνωρίζει διάφορα μέρη του σώματος 
Ακολουθεί απλές εντολές και απαντά στις απλές ερωτήσεις 
Απολαμβάνει να ακούει μικρές ιστορίες, τραγούδια και ρυθμούς 
Κάνει ερωτήσεις με 1 ή 2 λέξεις 
Χρησιμοποιεί φράσεις 3-4 λέξεων, με Υποκείμενο-Ρήμα-Αντικείμενο 
Χρησιμοποιεί μερικές προθέσεις, άρθρα, ρήματα στον Ενεστώτα, ομαλό πληθυντικό και ανώμαλους τύπους στον Αόριστο 
Παρουσιάζει πολλαπλά γραμματικά λάθη 
Καταλαβαίνει τα περισσότερα πράγματα από αυτά που του λέγονται 
Μιλάει με δυνατή φωνή 
Χρησιμοποιεί σωστά τα φωνήεντα 
Χρησιμοποιεί σωστά σύμφωνα σε αρχική θέση 
Χρησιμοποιεί το βοηθητικό «είναι» 
Χρησιμοποιεί μερικά ομαλά ρήματα στον Αόριστο, κτητικά μορφήματα, αντωνυμίες και προστακτική 

Συμβουλές προς τους γονείς
Μάθετε στο παιδί σας πώς να λέει ιστορίες: βοηθήστε το να ξεκαθαρίσει τις σκέψεις του και τα συναισθήματα του 
Ενθαρρύνετέ το να εγκαταλείψει το μπιμπερό και την πιπίλα, εφόσον τα χρησιμοποιεί ακόμα

Πότε να ζητήσετε βοήθεια από τον παιδίατρο ή τον λογοθεραπευτή
Η ομιλία του παραμένει δυσκατάληπτη 
Χρησιμοποιεί μόνο λίγα ρήματα ή/και καθόλου άρθρα ή επίθετα 
Δεν χρησιμοποιεί πληθυντικό 
Δεν σχηματίζει απλές προτάσεις

Ηλικία 3-4 ετών
Καταλαβαίνει τη λειτουργία των αντικειμένων 
Καταλαβαίνει διαφορές στις έννοιες (σταματάω - ξεκινάω , μέσα - πάνω, μικρό -μεγάλο) 
Ακολουθεί εντολές που αποτελούνται από 2 και 3 μέρη 
Ρωτάει και απαντάει σε απλές ερωτήσεις (ποιος, τι, που, γιατί) 
Συχνά κάνει ερωτήσεις και ζητά λεπτομέρειες στις απαντήσεις 
Χρησιμοποιεί την ομιλία για να εκφράσει συναισθήματα 
Χρησιμοποιεί 4 με 5 λέξεις στις προτάσεις 
Αναγνωρίζει αντικείμενα με το όνομά τους 
Χειρίζεται επιδέξια τους ενήλικες και παρατηρεί 
Χρησιμοποιεί ρήματα και ουσιαστικά πιο συχνά 
Έχει αίσθηση του παρελθόντος και του μέλλοντος 
Ο λόγος είναι 80% καταληπτός 
Η γραμματική βελτιώνεται αν και κάποια λάθη επιμένουν 
Κατάλληλη χρήση του «είμαι» και «είναι» στις προτάσεις 
Βάζει 2 γεγονότα σε χρονολογική σειρά 
Συμμετέχει σε συζητήσεις 
Συνεπής χρήση ομαλού πληθυντικού, κτητικών αντωνυμιών και ρημάτων Αορίστου

Συμβουλές προς τους γονείς
Διαβάστε ιστορίες μαζί και διηγηθείτε τις ο ένας στον άλλο. Έτσι ενθαρρύνετε μια θετική στάση προς την ανάγνωση και το λόγο (προφορικό και γραπτό)
Τα παιδιά χρειάζονται το παράδειγμα σας: αφήστε τα να σας βλέπουν να διαβάζετε

Πότε να ζητήσετε βοήθεια από τον παιδίατρο ή τον λογοθεραπευτή
Δυσκολεύεται να αρχίσει μια πρόταση ή να επαναλάβει συλλαβές ή λέξεις 
Χρησιμοποιεί μικρές και όχι σωστά οργανωμένες προτάσεις 
Η ομιλία του δεν είναι πάντα κατανοητή 
Δε μπορεί να διηγηθεί απλά και πρόσφατα γεγονότα





Ανυφαντή Ελένη - Λογοθεραπεύτρια
του κέντρου ΄΄Εργο Αγάπης΄΄




Παρασκευή, 8 Σεπτεμβρίου 2017

ΦΥΛΛΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ



Το φθινόπωρο ξεκίνησε έτσι κι εμείς για ακόμη μία φορά ετοιμάσαμε για εσάς φύλλα εργασιών φθινοπώρου. Μπορείτε να τα εκτυπώσετε!


















































































Σας ευχόμαστε καλό φθινόπωρο!

www.ergoagapis.gr


Το φθινόπωρο ξεκίνησε έτσι κι εμείς για ακόμη μία φορά ετοιμάσαμε για εσάς φύλλα εργασιών φθινοπώρου. Μπορείτε να τα εκτυπώσετε!


















































































Σας ευχόμαστε καλό φθινόπωρο!

www.ergoagapis.gr

Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2017

ΠΑΙΧΝΙΔΑΚΙΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΗΛΙΚΙΑΣ 3 ΕΤΩΝ


1. Παιχνίδια με την μπάλα

Kαθίστε απέναντι από το παιδάκι σας και κυλήστε την μπάλα προς το μέρος του, ενώ αυτό με την σειρά του πρέπει να την πιάσει και να κάνει το ίδιο προς το μέρος σας.
Επαναλάβετε την ίδια άσκηση με την διαφορά ότι τώρα θα σηκωθείτε όρθιοι και θα κλωτσάει απαλά ο ένας στον άλλο την μπάλα.
Αφού καταφέρετε αρκετά καλά τις παραπάνω ασκήσεις , κάντε πάλι τις ίδιες με την διαφορά ότι τώρα η απόσταση μεταξύ σας θα γίνει λίγο μεγαλύτερη.
Αρχίστε τώρα να πετάτε την μπάλα στον αέρα και να πρέπει να την πιάσει ο κάθε ένας μόνος του.
Ρίξτε την μπάλα στον τοίχο και πιάστε την.
Ρίξτε την σε ένα μεγάλο καλάθι.
Βάλτε μερικά μπουκάλια στη σειρά και παίξτε bowling με την μπάλα σας.


2. Τουβλάκια για κατασκευές 

3. Βιβλία( σύντομες ιστορίες ή ιστορίες δράσης , με ανάγλυφες εικόνες)

4. Πλαστελίνη

Ø κυλάμε με την παλάμη του χεριού μία μπαλίτσα από πλαστελίνη πάνω στο τραπέζι .
Ø κυλάμε μια μπαλίτσα από πλαστελίνη ανάμεσα στις παλάμες των δύο χεριών μας .
Ø φτιάχνουμε μία μικρή μπάλα ( 0,5-1εκ) την βάζουμε ανάμεσα σε αντίχειρα και δείκτη και αρχικά την στριφογυρίζουμε κάνοντας κύκλους, έπειτα την κουνάμε κατά μήκος των δύο δαχτύλων ώστε να πηγαινοέρχεται και τέλος σφίγγουμε το μπαλάκι μέχρι να το λιώσουμε.
Ø στριφογυρίζουμε μία μπαλίτσα από πλαστελίνη στην παλάμη, με την κίνηση των δακτύλων, χωρίς την βοήθεια από το άλλο χέρι .
Ø βάζουμε την πλαστελίνη πάνω στο τραπέζι και πιέζουμε ένα ένα τα δάχτυλα .
Ø βάζουμε την πλαστελίνη στο τραπέζι. Την πλαταίνουμε χτυπώντας με την παλάμη. Μετά ανυψώνουμε τις άκρες για να κάνουμε ένα βουνό .
Ø φτιάχνουμε διάφορα φρούτα , γράμματα, αριθμούς, σχήματα, καλάθια, ανθρωπάκια κτλ και ζητάμε από το παιδί να κάνει το ίδιο .
Ø τραβάμε την πλαστελίνη με τα δύο μας χέρια μέχρι να την κόψουμε .
Ø απλώνουμε την πλαστελίνη στο τραπέζι και την γρατζουνάμε με ένα-ένα δάχτυλο .
Ø ενώνουμε πολλά κομμάτια πλαστελίνης για να φτιάξουμε μία τεράστια στρογγυλή μπάλα .


5.Ενσφηνώματα και Παζλμε 2-3 κομμάτια 

6.Αυτοκινητάκια, μεταφορικά μέσα, τρενάκια, Παιχνίδια – σκεύη κουζίνας, για συμβολικό παιχνίδι

7.Εργαλεία για μαστορέματα

8. Playmobil

9.Ο κύριος Πατάτας. 
Βοηθά στην σωματογνωσία, οπτική αντίληψη, κινητικό έλεγχο και μυική δύναμη δαχτύλων . Μπορεί κάποιος να αλλάξει το επίπεδο δυσκολίας είτε με το να κρατάει ο ίδιος τον Κύριο Πατάτα, είτε με το να το κρατάει το ίδιο το παιδί , ενώ ταυτόχρονα βάζει τα διάφορα μέρη στη σωστή θέση.Ένας ακόμα τρόπος παιχνιδιού, είναι να βάλει κάποιος άλλος τα χεράκια, μυτούλα κτλ σε λάθος θέση και το Μπορείς να βάλεις εσύ τα διάφορα μέρη και το παιδί να εντοπίσει και να διορθώσει τα λάθη.

10. Κουκλοθέατρο, Κουκλόσπιτο




Μαρινέλη Ανδρονίκη
Εργοθεραπεύτρια SIT, ABA th.


1. Παιχνίδια με την μπάλα

Kαθίστε απέναντι από το παιδάκι σας και κυλήστε την μπάλα προς το μέρος του, ενώ αυτό με την σειρά του πρέπει να την πιάσει και να κάνει το ίδιο προς το μέρος σας.
Επαναλάβετε την ίδια άσκηση με την διαφορά ότι τώρα θα σηκωθείτε όρθιοι και θα κλωτσάει απαλά ο ένας στον άλλο την μπάλα.
Αφού καταφέρετε αρκετά καλά τις παραπάνω ασκήσεις , κάντε πάλι τις ίδιες με την διαφορά ότι τώρα η απόσταση μεταξύ σας θα γίνει λίγο μεγαλύτερη.
Αρχίστε τώρα να πετάτε την μπάλα στον αέρα και να πρέπει να την πιάσει ο κάθε ένας μόνος του.
Ρίξτε την μπάλα στον τοίχο και πιάστε την.
Ρίξτε την σε ένα μεγάλο καλάθι.
Βάλτε μερικά μπουκάλια στη σειρά και παίξτε bowling με την μπάλα σας.


2. Τουβλάκια για κατασκευές 

3. Βιβλία( σύντομες ιστορίες ή ιστορίες δράσης , με ανάγλυφες εικόνες)

4. Πλαστελίνη

Ø κυλάμε με την παλάμη του χεριού μία μπαλίτσα από πλαστελίνη πάνω στο τραπέζι .
Ø κυλάμε μια μπαλίτσα από πλαστελίνη ανάμεσα στις παλάμες των δύο χεριών μας .
Ø φτιάχνουμε μία μικρή μπάλα ( 0,5-1εκ) την βάζουμε ανάμεσα σε αντίχειρα και δείκτη και αρχικά την στριφογυρίζουμε κάνοντας κύκλους, έπειτα την κουνάμε κατά μήκος των δύο δαχτύλων ώστε να πηγαινοέρχεται και τέλος σφίγγουμε το μπαλάκι μέχρι να το λιώσουμε.
Ø στριφογυρίζουμε μία μπαλίτσα από πλαστελίνη στην παλάμη, με την κίνηση των δακτύλων, χωρίς την βοήθεια από το άλλο χέρι .
Ø βάζουμε την πλαστελίνη πάνω στο τραπέζι και πιέζουμε ένα ένα τα δάχτυλα .
Ø βάζουμε την πλαστελίνη στο τραπέζι. Την πλαταίνουμε χτυπώντας με την παλάμη. Μετά ανυψώνουμε τις άκρες για να κάνουμε ένα βουνό .
Ø φτιάχνουμε διάφορα φρούτα , γράμματα, αριθμούς, σχήματα, καλάθια, ανθρωπάκια κτλ και ζητάμε από το παιδί να κάνει το ίδιο .
Ø τραβάμε την πλαστελίνη με τα δύο μας χέρια μέχρι να την κόψουμε .
Ø απλώνουμε την πλαστελίνη στο τραπέζι και την γρατζουνάμε με ένα-ένα δάχτυλο .
Ø ενώνουμε πολλά κομμάτια πλαστελίνης για να φτιάξουμε μία τεράστια στρογγυλή μπάλα .


5.Ενσφηνώματα και Παζλμε 2-3 κομμάτια 

6.Αυτοκινητάκια, μεταφορικά μέσα, τρενάκια, Παιχνίδια – σκεύη κουζίνας, για συμβολικό παιχνίδι

7.Εργαλεία για μαστορέματα

8. Playmobil

9.Ο κύριος Πατάτας. 
Βοηθά στην σωματογνωσία, οπτική αντίληψη, κινητικό έλεγχο και μυική δύναμη δαχτύλων . Μπορεί κάποιος να αλλάξει το επίπεδο δυσκολίας είτε με το να κρατάει ο ίδιος τον Κύριο Πατάτα, είτε με το να το κρατάει το ίδιο το παιδί , ενώ ταυτόχρονα βάζει τα διάφορα μέρη στη σωστή θέση.Ένας ακόμα τρόπος παιχνιδιού, είναι να βάλει κάποιος άλλος τα χεράκια, μυτούλα κτλ σε λάθος θέση και το Μπορείς να βάλεις εσύ τα διάφορα μέρη και το παιδί να εντοπίσει και να διορθώσει τα λάθη.

10. Κουκλοθέατρο, Κουκλόσπιτο




Μαρινέλη Ανδρονίκη
Εργοθεραπεύτρια SIT, ABA th.

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΘΥΜΟΥ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ



1. Βοηθήστε το παιδί να αναγνωρίσει το θυμό του 
Τα παιδιά συχνά δεν αναγνωρίζουν το θυμό. Στην πραγματικότητα αντιδρούν αντανακλαστικά, χωρίς να καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. Όταν τους πούμε τώρα θύμωσες πιθανόν και να μην καταλάβουν πως ακριβώς νιώθουν. Βοηθήστε το παιδί εξηγώντας του ότι θυμός είναι ένα συναίσθημα που από μόνο του δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Ο τρόπος που το εκφράζει κάποιος κάνει την διαφορά. Θέστε λοιπόν τα όρια : (π.χ. μπορώ να φωνάζω αλλά όχι να χτυπώ) και προτρέψτε το να διαλέξει άλλους τρόπους έκφρασης όχι τόσο επιθετικούς. (ζωγραφική, δυνατή μουσική και χορός, κουβέντα με έναν φίλο, βόλτα με το ποδήλατο, κ.λ.π). Επίσης εξηγήστε του πως αν καταφέρει να ελέγχει τον θυμό του, μπορεί να είναι κερδισμένος καθώς θα μπορεί να συζητά και να αναζητά συμβιβαστικές λύσεις σε όσα επιθυμεί 

2. Μάθετε το να αναγνωρίζει τα σημάδια  
Εξηγήστε του ότι υπάρχουν σημάδια που μας προειδοποιούν όταν θυμώνουμε και ότι αν τα «ακούσουμε» θα μας βοηθήσουν να ελέγξουμε τον θυμό μας. Βοηθήστε το παιδί σας να αναγνωρίσει αυτά τα σημάδια, όπως όταν υψώνεται ο τόνος της φωνής του, τα μάγουλά του είναι ξαναμμένα, σφίγγει τις γροθιές του, η καρδιά του χτυπάει δυνατά, το στόμα του στεγνώνει και η αναπνοή του γίνεται πιο γρήγορη. 

3. Κάνετε ένα βήμα πίσω 
Ο πιο υγιής τρόπος αντιμετώπισης μιας έκρηξης θυμού, είναι η υποχώρηση από μέρους σας. Στο πρώτο τουλάχιστον στάδιο. Αν το αφήσετε μόνο του για δέκα λεπτά στο χρόνο αυτό θα μπορέσει να σκεφτεί ξανά την όλη κατάσταση καθώς και τους λόγους που την προκάλεσαν. Επιπροσθέτως με τη δική μας υποχώρηση δε θα του δώσουμε την ευκαιρία να κλιμακώσει το θυμό του και να γίνει ακόμη πιο έντονος. 

4. Αποστασιοποιηθείτε 
Μια από τις πιο δύσκολες καταστάσεις που καλείται να διαχειριστεί ένας γονιός είναι όταν ο θυμός του παιδιού τους κατευθύνεται πάνω του. Αν δεν είστε προσεκτικοί, θα συνειδητοποιήσετε ότι ο θυμός του μικρού σας πυροδοτεί συναισθήματα που ποτέ δεν είχατε συνειδητοποιήσει ότι θα υπήρχαν μέσα σας. Το καλύτερο είναι να θέσετε από την αρχή τον εξής κανόνα: «στο σπίτι λύνουμε τα προβλήματα όταν είμαστε ήρεμοι και έχουμε τον έλεγχο». Στη συνέχεια παραμείνετε πιστοί στον κανόνα. Για παράδειγμα αν το παιδί είναι θυμωμένο και απαιτεί μια γρήγορη λύση, πείτε του ότι θα το συζητήσετε μετά. Όσο και αν φωνάζει, προσπαθήστε να παραμείνετε ήρεμοι και να μην του δίνετε σημασία μέχρι να σταματήσει. Έτσι θα καταλάβει ότι μόνο όταν ηρεμήσει και έχει τον έλεγχο θα μπορεί να συζητήσει για το πρόβλημά του. 

5. Διδάξτε του στρατηγικές ελέγχου του θυμού 
Μια αποτελεσματική στρατηγική που βοηθάει τα παιδιά να ελέγξουν το θυμό τους ονομάζεται «3+10». Πώς θα τη χρησιμοποιήσει το παιδί σας; Πείτε του ότι όταν νιώσει τα σημάδια του θυμού στο σώμα του τα οποία το προειδοποιούν ότι θα χάσει τον έλεγχο πρέπει να κάνει δύο πράγματα. Αρχικά να πάρει 3 βαθιές ανάσες και στη συνέχεια να μετρήσει αργά από μέσα του μέχρι το 10. Αυτή η τεχνική θα το βοηθήσει να ηρεμήσει. 

6. Μην παραβλέπετε τα συναισθήματα του
Συχνά οι γονείς παραβλέπουν τα συναισθήματα των παιδιών τους επειδή θεωρούν ότι είναι Αυτό που πρέπει να θυμάστε είναι ότι τα συναισθήματα αυτά υποχωρούν όταν απλώς τα αγνοούμε. Μην βάζετε ως προτεραιότητα στην σκέψη σας και στην συμπεριφορά σας, «τι θα πει ο κόσμος», «τι θα σκέφτονται για μας» κ.α. Οι σκέψεις αυτές απλά θα σας φέρουν σε απόγνωση, σε θυμό και σε αδιέξοδο σε σχέση με το θυμωμένο παιδί. Προσανατολιστείτε αποκλειστικά στο παιδί και σκεφτείτε τι του συμβαίνει, τι σκέφτεται , τι νιώθει. 

7. Μην παίρνετε το θυμό του προσωπικά 
Οι φράσεις όπως: «σε μισώ…» , «είσαι κακή μαμά…», είναι πολύ συνηθισμένες για ένα θυμωμένο παιδί. Σε αυτές τις περιπτώσεις απλά αγνοήστε και κάντε κάτι άλλο ή εγκαταλείψετε το χώρο που βρίσκεται το παιδί επιβλέποντας το. 

8. Δείξτε υπομονή
Δεν είναι καθόλου εύκολο να μάθετε νέες στρατηγικές διαχείρισης του θυμού σε ένα παιδί, ειδικά αν έχει μάθει να εκφράζεται με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Έρευνες έχουν δείξει ότι η μάθηση μιας νέας συμπεριφοράς απαιτεί τουλάχιστον 21 ημέρες επανάληψης. Συνεπώς επιλέξτε μια στρατηγική, η οποία θεωρείτε ότι ταιριάζει περισσότερο στο παιδί σας και εξασκήστε την καθημερινά τουλάχιστον για το διάστημα των 21 ημερών. 

9.  Αποφύγετε την βία  
Σωματική ή λεκτική, είναι εξίσου καταστροφική. Να θυμάστε ότι η βία φέρνει βία, και κάθε φορά που προσβάλετε και τιμωρείτε με τρόπο που κακοποιεί συναισθηματικά, το παιδί ουσιαστικά του «διδάσκετε» τρόπους εξουσίας, τους οποίους αργά ή γρήγορα θα προσπαθήσει να φτάσει και να ξεπεράσει. 

10. Διατηρήστε τον αυτοέλεγχο σας 
Σε σχέση με τον δικό σας θυμό και την επιθετικότητα. Θυμηθείτε πως δεν πρόκειται για αγώνα εξουσίας αλλά για εκπαίδευση παιδιού 


πηγή:
http://www.imommy.gr/nipia/anaptiksi/article/2180/6-tropoi-gia-na-mathete-sta-paidia-sas-na-diaxeirizontai-ton-thymo-toys/


ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΙΝΟΝΤΑΙ 2 ΕΙΚΟΝΕΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΘΥΜΟΥ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΕΚΤΥΠΩΣΕΤΕ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΤΕ ΟΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ.





1. Βοηθήστε το παιδί να αναγνωρίσει το θυμό του 
Τα παιδιά συχνά δεν αναγνωρίζουν το θυμό. Στην πραγματικότητα αντιδρούν αντανακλαστικά, χωρίς να καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. Όταν τους πούμε τώρα θύμωσες πιθανόν και να μην καταλάβουν πως ακριβώς νιώθουν. Βοηθήστε το παιδί εξηγώντας του ότι θυμός είναι ένα συναίσθημα που από μόνο του δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Ο τρόπος που το εκφράζει κάποιος κάνει την διαφορά. Θέστε λοιπόν τα όρια : (π.χ. μπορώ να φωνάζω αλλά όχι να χτυπώ) και προτρέψτε το να διαλέξει άλλους τρόπους έκφρασης όχι τόσο επιθετικούς. (ζωγραφική, δυνατή μουσική και χορός, κουβέντα με έναν φίλο, βόλτα με το ποδήλατο, κ.λ.π). Επίσης εξηγήστε του πως αν καταφέρει να ελέγχει τον θυμό του, μπορεί να είναι κερδισμένος καθώς θα μπορεί να συζητά και να αναζητά συμβιβαστικές λύσεις σε όσα επιθυμεί 

2. Μάθετε το να αναγνωρίζει τα σημάδια  
Εξηγήστε του ότι υπάρχουν σημάδια που μας προειδοποιούν όταν θυμώνουμε και ότι αν τα «ακούσουμε» θα μας βοηθήσουν να ελέγξουμε τον θυμό μας. Βοηθήστε το παιδί σας να αναγνωρίσει αυτά τα σημάδια, όπως όταν υψώνεται ο τόνος της φωνής του, τα μάγουλά του είναι ξαναμμένα, σφίγγει τις γροθιές του, η καρδιά του χτυπάει δυνατά, το στόμα του στεγνώνει και η αναπνοή του γίνεται πιο γρήγορη. 

3. Κάνετε ένα βήμα πίσω 
Ο πιο υγιής τρόπος αντιμετώπισης μιας έκρηξης θυμού, είναι η υποχώρηση από μέρους σας. Στο πρώτο τουλάχιστον στάδιο. Αν το αφήσετε μόνο του για δέκα λεπτά στο χρόνο αυτό θα μπορέσει να σκεφτεί ξανά την όλη κατάσταση καθώς και τους λόγους που την προκάλεσαν. Επιπροσθέτως με τη δική μας υποχώρηση δε θα του δώσουμε την ευκαιρία να κλιμακώσει το θυμό του και να γίνει ακόμη πιο έντονος. 

4. Αποστασιοποιηθείτε 
Μια από τις πιο δύσκολες καταστάσεις που καλείται να διαχειριστεί ένας γονιός είναι όταν ο θυμός του παιδιού τους κατευθύνεται πάνω του. Αν δεν είστε προσεκτικοί, θα συνειδητοποιήσετε ότι ο θυμός του μικρού σας πυροδοτεί συναισθήματα που ποτέ δεν είχατε συνειδητοποιήσει ότι θα υπήρχαν μέσα σας. Το καλύτερο είναι να θέσετε από την αρχή τον εξής κανόνα: «στο σπίτι λύνουμε τα προβλήματα όταν είμαστε ήρεμοι και έχουμε τον έλεγχο». Στη συνέχεια παραμείνετε πιστοί στον κανόνα. Για παράδειγμα αν το παιδί είναι θυμωμένο και απαιτεί μια γρήγορη λύση, πείτε του ότι θα το συζητήσετε μετά. Όσο και αν φωνάζει, προσπαθήστε να παραμείνετε ήρεμοι και να μην του δίνετε σημασία μέχρι να σταματήσει. Έτσι θα καταλάβει ότι μόνο όταν ηρεμήσει και έχει τον έλεγχο θα μπορεί να συζητήσει για το πρόβλημά του. 

5. Διδάξτε του στρατηγικές ελέγχου του θυμού 
Μια αποτελεσματική στρατηγική που βοηθάει τα παιδιά να ελέγξουν το θυμό τους ονομάζεται «3+10». Πώς θα τη χρησιμοποιήσει το παιδί σας; Πείτε του ότι όταν νιώσει τα σημάδια του θυμού στο σώμα του τα οποία το προειδοποιούν ότι θα χάσει τον έλεγχο πρέπει να κάνει δύο πράγματα. Αρχικά να πάρει 3 βαθιές ανάσες και στη συνέχεια να μετρήσει αργά από μέσα του μέχρι το 10. Αυτή η τεχνική θα το βοηθήσει να ηρεμήσει. 

6. Μην παραβλέπετε τα συναισθήματα του
Συχνά οι γονείς παραβλέπουν τα συναισθήματα των παιδιών τους επειδή θεωρούν ότι είναι Αυτό που πρέπει να θυμάστε είναι ότι τα συναισθήματα αυτά υποχωρούν όταν απλώς τα αγνοούμε. Μην βάζετε ως προτεραιότητα στην σκέψη σας και στην συμπεριφορά σας, «τι θα πει ο κόσμος», «τι θα σκέφτονται για μας» κ.α. Οι σκέψεις αυτές απλά θα σας φέρουν σε απόγνωση, σε θυμό και σε αδιέξοδο σε σχέση με το θυμωμένο παιδί. Προσανατολιστείτε αποκλειστικά στο παιδί και σκεφτείτε τι του συμβαίνει, τι σκέφτεται , τι νιώθει. 

7. Μην παίρνετε το θυμό του προσωπικά 
Οι φράσεις όπως: «σε μισώ…» , «είσαι κακή μαμά…», είναι πολύ συνηθισμένες για ένα θυμωμένο παιδί. Σε αυτές τις περιπτώσεις απλά αγνοήστε και κάντε κάτι άλλο ή εγκαταλείψετε το χώρο που βρίσκεται το παιδί επιβλέποντας το. 

8. Δείξτε υπομονή
Δεν είναι καθόλου εύκολο να μάθετε νέες στρατηγικές διαχείρισης του θυμού σε ένα παιδί, ειδικά αν έχει μάθει να εκφράζεται με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Έρευνες έχουν δείξει ότι η μάθηση μιας νέας συμπεριφοράς απαιτεί τουλάχιστον 21 ημέρες επανάληψης. Συνεπώς επιλέξτε μια στρατηγική, η οποία θεωρείτε ότι ταιριάζει περισσότερο στο παιδί σας και εξασκήστε την καθημερινά τουλάχιστον για το διάστημα των 21 ημερών. 

9.  Αποφύγετε την βία  
Σωματική ή λεκτική, είναι εξίσου καταστροφική. Να θυμάστε ότι η βία φέρνει βία, και κάθε φορά που προσβάλετε και τιμωρείτε με τρόπο που κακοποιεί συναισθηματικά, το παιδί ουσιαστικά του «διδάσκετε» τρόπους εξουσίας, τους οποίους αργά ή γρήγορα θα προσπαθήσει να φτάσει και να ξεπεράσει. 

10. Διατηρήστε τον αυτοέλεγχο σας 
Σε σχέση με τον δικό σας θυμό και την επιθετικότητα. Θυμηθείτε πως δεν πρόκειται για αγώνα εξουσίας αλλά για εκπαίδευση παιδιού 


πηγή:
http://www.imommy.gr/nipia/anaptiksi/article/2180/6-tropoi-gia-na-mathete-sta-paidia-sas-na-diaxeirizontai-ton-thymo-toys/


ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΙΝΟΝΤΑΙ 2 ΕΙΚΟΝΕΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΘΥΜΟΥ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΕΚΤΥΠΩΣΕΤΕ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΤΕ ΟΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ.



Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

ΦΥΛΛΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Καλό μήνα!


Πρώτη μέρα του καλοκαιριού σήμερα και σας έχουμε ετοιμάσει όμορφες εργασιούλες!!
Δείτε παρακάτω.
































































































































www.ergoagapis.gr 

Καλό μήνα!


Πρώτη μέρα του καλοκαιριού σήμερα και σας έχουμε ετοιμάσει όμορφες εργασιούλες!!
Δείτε παρακάτω.
































































































































www.ergoagapis.gr 

 
Έργο Αγάπης Copyright © 2016 Design by Ζαχαρίας για το Έργο Αγάπης